GLP-1 و کنترل گلایسمیک

3 داروی اصلی کاهش دهنده ی هموگلوبین A1Cشامل انسولین (تزریق دوبار در روز)، آنالوگ های پپتید شبه گلوکاگون)GLP-1(و انسولین basalمی باشند. اگر چه اکثر داروهای ضد دیابتی خوراکی تأثیراتی مشابه ی آنالوگ های GLP-1بروی هموگلوبین A1Cدارند اما داروهای آنالوگ GLP-1دارای فواید دیگری نظیر کاهش وزن بدون افزایش خطر ابتلا به هیپوگلایسمی هستند.

دکتر liuاز بخش غدد ومتابولیسم بیمارستان Mackay Memorialدرتایوان وهمکارانش به متاآنالیز درمانهای مختلف دیابت پرداختند ونتایج تحقیقات خود را در مجله ی Diabetes obesity and Metabolism(9 آوریل 2012) منتشر نمودند.

دراین تحقیقات عوامل استفاده شده ی ضد دیابتی که در درمان بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 که با متفورمین کنترل نمی شدند ، بررسی گردید.

محققین 39 تحقیق را از میان مقالات منتشر شده در دسامبر 2011 انتخاب کردند ، در این تحقیقات 17860 بیمار شرکت داشتند.

گزارشات قبلی نشان دهنده ی کاهش هموگلوبین A1Cاز 0.64درصد برای اینهبیتورهای آلفاگلوکوزیداز تا 0.97درصد برای آنالوگ های GLP-1می باشد.

نتایج بدست آمده در این مطالعه با متاآنالیزهای انجام شده ی قبلی سازگار است.

کاهش میزان هموگلوبین A1Cبامصرف:آنالوگ های GLP-1نسبت به سولفونیل اوره ها(−0.20%; 95% confidence interval [CI], −0.34% to −0.04%)، گلینیدها(−0.31%; 95% CI, −0.61% to −0.02%)، تیازولیدین دیونها(−0.20%; 95% CI, −0.38% to −0.00%)،ممانعت کننده های آلفاگلوکوزیداز(−0.36%; 95% CI, −0.64% to −0.07%)،ممانعت کننده ی DDP-4(−0.32%; 95% CI, −0.47 to −0.17%)بیشتر است وقابل مقایسه با مصرف انسولین Basalو biphasicمی باشد. کاهش مقدار هموگلوبین A1Cبرای سولفونیل اوره نسبت به مصرف ممانعت کننده ی Dpp-4و برای انسولین biphasicبیشتر از glinidesمی باشد.

محققین دریافتندکه استفاده از داروهای سولفونیل اوره، glinides، biphasic insulin،  basal insulinسبب افزایش خطر هیپوگلایسمی درمقایسه با پلاسبو می شود.

بیمارانی که از داروهای سولفونیل اوره ، glinides، تیازولیدین دیونها، انسولین basalو biphasicاستفاده می کنند، چاق می شوند در حالیکه بیماران تحت درمان با ممانعت کننده ی glucosidaseو آنالوگ های GLP-1از وزنشان کاسته می شود.

منبع: www. Medscape.com